Adoe toean blanda, u staat schaakmat!

Over de vrijetijdsbesteding van de Europese bevolking in Indië is weinig onderzoek gedaan. Een studie naar het schaken, dat rond 1900 in zijn moderne vorm zijn entree maakte in de kolonie, vult op bescheiden wijze die lacune aan. In dit boek wordt de ontwikkeling van die sport beschreven in de context van de veranderingen die de Indische samenleving vanaf het eind van de negentiende eeuw onderging. Omdat schaken ook populair was onder de inheemse en Chinese bevolking vormt het bovendien een invalshoek om te zien hoe Europeanen in hun vrije tijd met de andere etnische groepen omgingen. De studie is gebaseerd op Nederlandstalige bronnen, in het bijzonder het Tijdschrift van den Nederlandsch-Indischen Schaakbond (1916-1941), enkele jubileumboeken en de schaakverslagen en -rubrieken in Indische dagbladen. De opzet is, na enkele inleidende hoofdstukken, chronologisch, beginnend met de oprichting van de eerste schaakclub in 1896 en eindigend ruim zestig jaar later toen de laatste Nederlandse schakers het inmiddels onafhankelijke Indonesië moesten verlaten.