Democratie voor dieren

Uit de recensie in het NRC: ‘Eskens gaat dus veel verder dan de Australische filosoof Peter Singer, wiens notie van speciesisme (discriminatie op basis van soort) veel dierenactivisme fundeert. Hij passeert activist Tom Regan en filosofe Martha Nussbaum, die de ‘levensagenda’ en uitingen van dieren willen respecteren, en laat rechtsfilosoof Paul Cliteur achter zich, die dieren alleen ‘afweerrechten ’ wil toekennen, waarmee ze gevrijwaard zouden zijn van fysiek misbruik. Eskens wil dieren álle rechten geven die mensen ook hebben, waarna ‘juridische Linnaeussen’ moeten bepalen welke rechten hun vervolgens weer ontnomen worden – omdat de dieren in kwestie er geen behoefte aan hebben, niet bij machte zijn ze te dragen, of omdat de belangen van de mens zwaarder wegen. Bij plagen mogen dieren gedood worden – na afweging van hun belangen tegen die van de mens. Solitaire dieren hebben geen behoefte aan het vergaderrecht. Zo zullen niet alleen de lichamelijke integriteit, maar ook de andere levensbehoeften van dieren beter gedekt zijn, betoogt Eskens – en zo zal er in elk geval beter over nagedacht worden.’
- NRC, 6 maart 2009.