Literatuuropvattings
Literatuuropvattings
48 min read
Rate this book:
About This Book
Hierdie boek bied 'n oorsig van veranderende literatuuropvattings en -teorieë.
Die navorsing, hoofsaaklik onderneem tussen 1985 en 1987, fokus op sleuteltendense in literatuurstudie in die Weste sedert die 1960's, met 'n spesifieke klem op die verskuiwing van statiese literatuurbegrippe na meer dinamiese en evolusionêre sienings.
Sentrale temas en aspekte wat in die boek bespreek word, sluit in die probleemstelling en die verruiming van die literatuurbegrip. Die studie kritiseer tradisionele, eng definisies van literatuur en argumenteer vir 'n breër siening wat die hele literatuursisteem insluit, nie net "hoë literatuur" nie. Dit verwys na outeurs soos Ghesquiere, Jost Hermand, H. van Gorp e.a., Tynjanov, en Vincent B. Leitch om die veranderende aard van literatuur en teksbegrip te illustreer.
Verder onderskei die boek tussen literatuuropvattings en wetenskaplikheid, deur te onderskei tussen "poëtikale houdings" (persoonlike, dikwels onbewuste sienings oor literatuur) en 'n wetenskaplike benadering tot literatuurstudie. Lefevere, Oversteegen, en Van Rees en Verdaasdonk se argumente oor die behoefte aan eksplisiete en toetsbare hipoteses in literatuurwetenskap word bespreek.
'n Sleutelbegrip is die siening van literatuur as sisteem, 'n dinamiese sisteem, nie slegs 'n versameling tekste nie. Dit sluit aan by die algemene Sisteemteorie en konsepte soos die polisisteemteorie, wat die interaksie tussen verskillende subsisteme binne die literatuur en met die breër maatskaplike sisteem beklemtoon. Skrywers soos Schmidt, Even-Zohar, en Viljoen word in hierdie konteks genoem.
Die ondersoek berus ook op 'n kenteoretiese en wetenskapteoretiese basis, spesifiek 'n Radikale Konstruktiwisme, waarvolgens realiteit 'n konstruksie van die mens is, en kennis afhanklik is van die subjek. Dit sluit aan by die paradigma van Kuhn, Sneed, Stegmüller, en Schmidt.
Laastens word die belangrikheid van relevansie in kontemporêre literatuurnavorsing uitgelig, wat impliseer dat navorsing 'n verandering op kognitiewe, normatiewe of emosionele vlak moet teweegbring en toepasbaar moet wees.
Die boek is 'n inleiding wat 'n gespreksbasis vir 'n nuwe literêre teorie wil skep, wat sedert die laat 1960's in die Weste ontwikkel het. Dit is gerig op belangstellendes wat nuwe gesigspunte wil verken en verder navorsing wil doen.
Die navorsing, hoofsaaklik onderneem tussen 1985 en 1987, fokus op sleuteltendense in literatuurstudie in die Weste sedert die 1960's, met 'n spesifieke klem op die verskuiwing van statiese literatuurbegrippe na meer dinamiese en evolusionêre sienings.
Sentrale temas en aspekte wat in die boek bespreek word, sluit in die probleemstelling en die verruiming van die literatuurbegrip. Die studie kritiseer tradisionele, eng definisies van literatuur en argumenteer vir 'n breër siening wat die hele literatuursisteem insluit, nie net "hoë literatuur" nie. Dit verwys na outeurs soos Ghesquiere, Jost Hermand, H. van Gorp e.a., Tynjanov, en Vincent B. Leitch om die veranderende aard van literatuur en teksbegrip te illustreer.
Verder onderskei die boek tussen literatuuropvattings en wetenskaplikheid, deur te onderskei tussen "poëtikale houdings" (persoonlike, dikwels onbewuste sienings oor literatuur) en 'n wetenskaplike benadering tot literatuurstudie. Lefevere, Oversteegen, en Van Rees en Verdaasdonk se argumente oor die behoefte aan eksplisiete en toetsbare hipoteses in literatuurwetenskap word bespreek.
'n Sleutelbegrip is die siening van literatuur as sisteem, 'n dinamiese sisteem, nie slegs 'n versameling tekste nie. Dit sluit aan by die algemene Sisteemteorie en konsepte soos die polisisteemteorie, wat die interaksie tussen verskillende subsisteme binne die literatuur en met die breër maatskaplike sisteem beklemtoon. Skrywers soos Schmidt, Even-Zohar, en Viljoen word in hierdie konteks genoem.
Die ondersoek berus ook op 'n kenteoretiese en wetenskapteoretiese basis, spesifiek 'n Radikale Konstruktiwisme, waarvolgens realiteit 'n konstruksie van die mens is, en kennis afhanklik is van die subjek. Dit sluit aan by die paradigma van Kuhn, Sneed, Stegmüller, en Schmidt.
Laastens word die belangrikheid van relevansie in kontemporêre literatuurnavorsing uitgelig, wat impliseer dat navorsing 'n verandering op kognitiewe, normatiewe of emosionele vlak moet teweegbring en toepasbaar moet wees.
Die boek is 'n inleiding wat 'n gespreksbasis vir 'n nuwe literêre teorie wil skep, wat sedert die laat 1960's in die Weste ontwikkel het. Dit is gerig op belangstellendes wat nuwe gesigspunte wil verken en verder navorsing wil doen.
Buy This Book
As an Amazon Associate and Bookshop.org affiliate, BookOrb earns from qualifying purchases.
Write a Review
Sign in to write a review.