Van Brugman tot Ter Balkt

Dichters brengen het geluk, meende in de twintigste eeuw dichter Guillaume van der Graft. Zeven eeuwen eerder dachten Nederlandse dichters hetzelfde, maar hun opvatting over geluk was anders. De moraliserende, vaak religieus getinte poëzie moest mensen op het rechte pas houden en zo bijdragen aan hun welzijn. Naarmate de tijd vorderde namen hun vermaningen af en kregen historische gebeurtenissen en thema?s als liefde en trouw de ruimte. Een enkeling waarde zich in de achttiende eeuw zelfs al aan ?frivole? zaken als mode. Volgden dichters die in deze zeven eeuwen voor langere of kortere tijd in Nijmegen woonden de algemene 'trends'? Of hadden zij een nieuwe insteek? Wie waren zij, hoe zagen hun leven en hun liefdes eruit en welke gedichten schreven zij?