Βελλεροφόντης ("Bellerophon") A lyrical theatre drama in Modern Greek verse

Free e-book, available at:
• Google Books, by ISBN search: 9781456632991
• Apple books, by ISBN search: 9781456632991
without an ISBN (distributed by me):
• My Academia Profile, in PDF format.

A lyrical, mythical drama for theatre, based on the ancient myth of Bellerophon, written in modern greek verse. It is an adaptation of the theatrical work "Bellerophon" by N. J. Spyropoulos (I.M. Skazikis publications, Athens, 1952), parts of which are included in the new drama.

According to Homer, Bellerophon was born in Corinthian "Ephyra', on the shores of the Argolic Gulf, two generations before the Trojan War. Due to his legendary achievements, the ancient Corinthian tradition considered him to be the son of the god of the seas, Poseidon, and related him to his other son, Chrysaor —who was born out of the neck of the Gorgon Medusa, along with Pegasus, at the moment when Perseus beheaded her. Among humans, he is considered to be the son of Glaucus —the king of Ephyra, and son of the mythical Sisyphus— and Eurynome (or Eurymede) —the daughter of the king of Megara, Nisus.

He was named after the murder of the tyrant of Corinth, "Belleros", which happened purely by chance. After this incident, he fled to the neighboring Tiryns, to the court of King Proetus, in order to seek protection and be purified from the murder. His rare beauty, his education, and his might did not leave Anteia (or "Stheneboea"), the wife of Proetus, indifferent, and she devised a plan to seduce him. True to his principles, and is order to avoid betraying the trust of Proetus, Bellerophon rejected her love. Blinded by passion for revenge, Anteia falsely accused him to Proetus, claiming that he tried to seduce and violate her. Despite his anger, Proetus —respecting the sacred laws of hospitality and unable to kill the one he had purified from murder— decided to exile Bellerophon to Lycia, in Asia Minor, to the king and his father-in-law, Amphianax (or Iobates). However, he made sure to give Bellerophon, along with the gifts accompanying him, a folded wooden tablet on which was written that the envoy must be killed, explaining the reasons why.

Arriving in Lycia, Bellerophon enjoyed, for nine days, all the honors and respect befitting an official guest. On the tenth day, when Amphianax read the tablet, he found himself in a very difficult position because, like Proetus, he could not violate the sacred laws of hospitality and kill his guest. The solution he thought of was simple. Sure that he was sending him to his death, he managed to persuade Bellerophon to accomplish the impossible: to slay the Chimera, a bloodthirsty monster with three natures (of a lion, goat, and dragon), which was ravaging the country.

With the help of Pegasus (the winged horse given to him by his father, Poseidon, and which he managed to tame with the help of the golden bridle given to him by the goddess Athena), Bellerophon undertook the difficult mission. In this adaptation of the myth, he will have to struggle not only with the bloodthirsty beast, but also with people of power and authority, both ruthless and relentless. After his battle with the Chimera, with his supernatural courage, mental strength, and the struggle of his soul to surpass human limits and break earthly bonds, he will face new challenges assigned to him by Amphianax to get rid of him. In each of these challenges, touching the limits of his powers, he will confront his own ego, his weaknesses, his urges, and his mortal nature —which no one can overcome without committing a hubris, thereby losing the favor of the gods and transitioning from prosperity to misery and despair. All of these events unfold in a country surrendered to chaos, the citizens of which live in the anxiety of survival —amidst oppression, deception, and falsehood; Bellerophon sympathizes with them and desires to liberate them from the bonds of lawlessness and deception.


Ένα λυρικό θεατρικό μυθόδραμα, βασισμένο στον αρχαίο μύθο του Βελλεροφόντη. Διασκευή του θεατρικού έργου «Βελλεροφόντης» του Νικολάου Ι. Σπυροπούλου (εκδόσεις Ι.Μ. Σκαζίκη, Αθήνα, 1952), μέρη του οποίου συμπεριλαμβάνονται αυτούσια στη νέα δραματουργία.


Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Βελλεροφόντης γεννήθηκε στην κορινθιακή Εφύρα, στον μυχό του Αργολικού κόλπου, δύο γενιές πριν τον Τρωικό πόλεμο. Εξαιτίας των πολυθρύλητων κατορθωμάτων του, η αρχαία κορινθιακή παράδοση τον ήθελε γιο του Ποσειδώνα και τον συνδέει με τον άλλο γιο του, τον Χρυσάορα, ο οποίος ξεπήδησε απ’ τον τράχηλο της Γοργόνας Μέδουσας μαζί με τον Πήγασο, τη στιγμή που την αποκεφάλιζε ο Περσέας. Ανάμεσα στους ανθρώπους, πατέρας του θεωρείται ο Γλαύκος, βασιλιάς της Εφύρας και γιος του μυθικού Σίσυφου, και μητέρα του η Ευρυνόμη (ή Ευρυμέδη), κόρη του βασιλιά των Μεγάρων, Νίσου.

Ονομάστηκε έτσι μετά από τον φόνο του τυράννου της Κορίνθου, Βέλλερου, που έγινε από καθαρή σύμπτωση. Ύστερα απ’ το συμβάν, διέφυγε στη γειτονική Τίρυνθα, στην αυλή του βασιλιά Προίτου, ώστε να προφυλαχτεί και να εξαγνιστεί απ’ τον φόνο. Η σπάνια ομορφιά, η μόρφωση και το σθένος του δεν άφησαν ασυγκίνητη τη γυναίκα του Προίτου, Άντεια (ή Σθενέβοια), η οποία εξύφανε σχέδιο για να τον κατακτήσει. Πιστός στις αρχές του, και για να μην προδώσει την εμπιστοσύνη του Προίτου, ο Βελλεροφόντης αρνήθηκε τον έρωτά της. Τυφλωμένη από πάθος για εκδίκηση, η Άντεια τον διέβαλλε στον Προίτο, ότι δήθεν θέλησε να την αποπλανήσει και να την κακοποιήσει. Παρ’ όλη την οργή του, o Προίτος –σεβόμενος τους ιερούς νόμους της φιλοξενίας, και μη μπορώντας να φονεύσει αυτόν που ο ίδιος είχε εξαγνίσει από φόνο– αποφάσισε να εξορίσει τον Βελλεροφόντη στη Λυκία της Μικράς Ασίας, στον βασιλιά και πεθερό του, Αμφιάνακτα (ή Ιοβάτη). Φρόντισε όμως να δώσει στον Βελλεροφόντη, μαζί με τα δώρα που τον συνοδεύανε, ένα διπλωμένο ξύλινο πινάκιο στο οποίο έγραφε ότι πρέπει φονευθεί ο απεσταλμένος, εξηγώντας και τους λόγους.

Ερχόμενος στη Λυκία, ο Βελλεροφόντης απόλαυσε για εννέα ημέρες όλες τις τιμές και τον σεβασμό που άρμοζαν σ’ έναν επίσημο προσκεκλημένο. Όταν, τη δέκατη ημέρα, ο Αμφιάναξ διάβασε το πινάκιο, βρέθηκε κι αυτός σε πολύ δύσκολη θέση, γιατί, όπως κι ο Προίτος, δεν μπορούσε να παραβιάσει τους ιερούς νόμους της φιλοξενίας και να σκοτώσει τον καλεσμένο του. Η λύση που σκέφτηκε ήταν απλή. Βέβαιος πως τον στέλνει στον θάνατο, κατάφερε να πείσει τον Βελλεροφόντη να καταφέρει το ακατόρθωτο: να εξοντώσει τη Χίμαιρα, ένα αιμοβόρο τέρας με 3 φύσεις (λιονταριού, αίγαγρου και δράκοντα), το οποίο κατέκαιγε τη χώρα.

Με τη βοήθεια του Πήγασου (του φτερωτού αλόγου που του δώρισε ο πατέρας του, ο Ποσειδώνας, και το οποίο κατάφερε να δαμάσει με τη βοήθεια του χρυσού χαλιναριού που του χάρισε η Θεά Αθηνά), ο Βελλεροφόντης θα αναλάβει να φέρει εις πέρας τη δύσκολη αποστολή. Στη διασκευή αυτή του μύθου θα έχει να παλέψει όχι μόνο με το αιμοβόρο θηρίο, αλλά και με ανθρώπους με ισχύ και εξουσία, αδίστακτους και ανελέητους. Μετά την πάλη του με τη Χίμαιρα, με την υπερφυσική του ανδρεία, το ψυχικό του σθένος και την αγωνία της ψυχής του να ξεπεράσει το ανθρώπινο μέτρο και να σπάσει τα γήινα δεσμά, θα αντιμετωπίσει νέους άθλους, που θα του αναθέσει ο Αμφιάναξ για να τον ξεφορτωθεί. Σε καθέναν απ’ αυτούς, πάνω απ’ όλα αγγίζοντας τα όρια των δυνάμεών του, θα αναμετρηθεί με τον εγωισμό του, με τις αδυναμίες του, με τα πάθη του και με την ίδια τη θνητή του φύση –αυτήν που κανείς δεν μπορεί να ξεπεράσει χωρίς να διαπράξει ύβρη, χάνοντας έτσι την εύνοια των θεών και κυλώντας απ’ την ευδαιμονία στη δυστυχία και στην απελπισία. Και, όλα αυτά σε μια χώρα παραδομένη στο χάος, οι πολίτες της οποίας ζούνε με την αγωνία της επιβίωσης, μέσα στην καταπίεση, στην απάτη και στην ψευτιά, και με τους οποίους ο ήρωας συμπάσχει και θέλει να ελευθερώσει απ’ τα δεσμά της ανομίας και της πλάνης.