Polska-Słowiańszczyzna. Perspektywy antropologiczne.

Zadaniem książki jest wyjaśnienie stosunku Polski do Słowiańszczyzny w perspektywie dorobku lwowskiej szkoły antropologicznej.
Stanowiąc powojenne syntetyczne ujęcie dorobku szkoły lwowskiej w dziedzinie antropologii Słowiańszczyzny ze szczególnym uwzględnieniem Polski książka niniejsza jest zatem rozwinięciem odpowiednich rozdziałów książki: „Człowiek w czasie i przestrzeni" oraz unowocześniającą przeróbką skrótów książki: „Wstęp do historii Słowian", a też rękopisu „Antropologia polska w międzywojennym dwudziestoleciu".
W tych ramach został ujęty wielki materiał analityczny stanowiący wynik długoletniej pracy profesora Jana Mydlarskiego, swojego czasu. informacyjnie mi przekazany i w ten sposób uratowany dla nauki, gdyż jego fundamentalne dzieło zostało po wydrukowaniu zniszczone. Ponadto weszły tu jeszcze wyniki licznych prac magisterskich, a przy kreśleniu mapy antropologicznej zostały uwzględnione wyniki analiz profesora Ireneusza Michalskiego, który określił systematycznie uratowaną część materiałów profesora Mydlarskiego.
Co do układu tej książki muszę zaznaczyć że rozdział I stanowi właściwie historyczny wstęp przedstawiający rozwój poglądów na strukturę antropologiczną Polski i może być pominięty przez czytelnika nic zajmującego się tego rodzaju zagadnieniami. Rozdział II zajmuje się zagadnieniem dynamizmu obszaru demograficznego polskiego i przedstawia dowody świadczące, że stąd właśnie wyszły pierwsze falc wielkiej ekspansji słowiańskiej. Rozdziały III i IV, stopniowo zacieśniając pole widzenia, przechodzą od perspektywy kontynentu europejskiego do świata słowiańskiego. Wreszcie rozdziały V i VI są poświęcone przedstawieniu stosunków antropologicznych obszaru polskiego oraz poza nim na terenach sąsiednich.