Sjoerd Buisman in de tuin van de kunst

Iets maken waar niemand om gevraagd heeft, dat is het zware van het kunstenaarschap. Iets maken waar niemand op wacht. Tegen de verdrukking in. De behoefte een spoor achter te willen laten. Geldingsdrang wellicht. Maar hij maakt het omdat het moet van hemzelf. Sjoerd Buisman moet en zal zijn verhaal vertellen' - Cherry Duyns. Sjoerd Buisman vertelt - 'Toen ik boos van de Academie was weggelopen wilde ik de letterlijke natuur in de kunst brengen. Dus niet het oefenen in het nabootsen van de kunst. Toen ik dat eenmaal bedacht had ging er een wereld voor mij open en had ik opeens gigantisch veel te vertellen. Wat ik deed was nog niet gedaan, ik voelde me de eerste die zich daar mee bezighield. Zo liet ik bijvoorbeeld gras scheef groeien. Ik wist wat ik deed, studeerde, las biologieboeken, ontdekte eindeloze visuele mogelijkheden ... Verbazing, dat is belangrijk. En dan de euforie die over je komt als je een plastische mogelijkheid ziet.'