Alsof grenzen er niet meer toe doen

Een sluitende omschrijving van wat mens-zijn inhoudt is niet goed mogelijk. Ieder individu vertoont een bepaalde eenzijdigheid die hem of haar tot een gemankeerd wezen veroordeelt. Eenheid is pas te realiseren in relatie met anderen, volgens filosoof Jaap Scholing. In zijn boek behandelt hij de modaliteiten van zijn en worden en hun invloed op staatsvorm, religie en cultuur, op menselijk denken, zelfbewustzijn en gedrag. Het bijzondere van de menselijke soort is haar ogenschijnlijk onbegrensde variatie, die volgde uit een bijzondere aftakking in het evolutieproces. Elk mens lijkt een soort op zichzelf, voortgestuwd door onachterhaalbare drijfveren die hem doen voortbewegen door de tijd. Einstein zag voor het eerst dat gelaagdheid een eigenschap van de natuur zelf is. Wat we waarnemen wordt gedragen door een onzichtbare tweede natuur die de eerste pas mogelijk maakt. Met zijn relativiteitstheorie toonde hij aan dat ruimte en tijd ogenschijnlijk los van elkaar staan maar in werkelijkheid conjunctureel verband aangaan. Dit boek laat zien dat iets dergelijks met het menselijk brein aan de hand is. Het leidt ertoe dat een sluitende omschrijving van wat mens zijn inhoudt niet goed mogelijk is. Ieder individu vertoont een bepaalde eenzijdigheid die hem/haar tot gemankeerd wezen bestempelt. Eenheid is pas te realiseren in relatie met anderen.