Mengelmouzen

De wilde plannen dij ik haar, komt sikkom niks meer van terecht..." klonk ooit op een late zoele zomeravond uit een openstaand raam op Kapteynlaan in Stad. Cultuur, en taal is een zeer levend onderdeel hiervan, is zo vanzelfsprekend dat het in eigen omgeving als normaal wordt ervaren; dit gebeurt overal op de wereld. Maar import, bijvoorbeeld "lu oet westen", herkent het als bijzonder, als uniek, omdat zijzelf weer andere dingen als normaal hebben leren kennen. Welke Amsterdammer stapt bijvoorbeeld in een rondvaartboot voor een tocht door zijn grachten? In 'Mengelmouzen' schrijft Jos Rietveld op wat zij, jaja, "wicht oet t wilde westen, oet joen toal, die ik zo aibels waardeer omdat er geen woord te veel in zegt wordt", in haar Stad verneemt. Omdat er Groninger woorden bestaan die onvertaalbaar zijn. "k Zel opschrieven wat ik hoor, wat biezunder is aan Grunneger toal. Omdat ik in Stad woon, zal ik registreren wat ik hier hoor." Er bestaan wilde plannen die uitvoerbaar zijn. Zummer of winter, dut nait of. 'Mengelmouzen' is een bundel columns die gaan over de Groningse taal van de straat, markt, kroeg, kerk en kantine. Jos Rietveld, (Gouda, 1958), is tekstschrijfster-redacteur (SRM). Via omzwervingen in de stad Groningen gekomen en teruggekomen. Tegenwoordig werkt ze onder andere als freelance journaliste voor het 'Dagblad van het Noorden'.