Een goddelijk humanisme

De Franse existentialist Jean-Paul Sartre heeft altijd een problematische verhouding tot het humanisme gehad. In zijn roman ‘Walging’ walgt hoofdpersoon Antoine Roquentin van het humanisme van de autodidact. Jaren later verklaart Sartre dat het existentialisme een humanisme is. Geen christelijk humanisme, zoals bij de filosofen Karl Jaspers en Gabriel Marcel bijvoorbeeld, maar een goddeloos humanisme. De vraag is of het humanisme van Sartre wel echt goddeloos is? Om hierop een antwoord te vinden, leest en herleest de auteur het hoofdwerk van Sartre: ‘Het zijn en het niet’, samen met enkele van zijn andere (literaire) werken.0Dit boek is geen zuiver filosofische analyse van een meesterwerk, maar is geschreven vanuit een maatschappelijk engagement. Als Sartre de ‘condition humaine’ ontkent, zo stelt de auteur, geeft hij elke mogelijkheid tot samen leven op. Voor Sartre is de ander de hel.