Bommen dragen geen horloges

Onder deze titel maakt A.B. Kembali (pseudoniem) het verhaal over de strijd voor erkenning van het werk van oud-EOD-ers wereldkundig. Een prachtig boek dat de omstandigheden van explosievenruimers in Nieuw Guinea in de jaren vijftig beschrijft en een serieus onderbouwde aanklacht tegen de overheid: "De opbouw van ons land had nooit van de grond kunnen komen wanneer niet eerst alle explosieven, die na de oorlog in ons land waren achtergebleven, geruimd zouden zijn. Nederland was wel bevrijd van Duitse tirannie, maar nog lang niet van haar oorlogstuig. Miljoenen stuks explosieven moesten uit alle hoeken en gaten worden opgespoord en vernietigd. Jaar in jaar uit moesten dappere militairen met hun leven dobbelen om dat noodzakelijke werk te doen. Honderden doden en gewonden zijn daarbij gevallen. Klokslag 2 maart 1946 bepaalde de overheid dat het werk niets meer voorstelde en kregen explosievenopruimers geen enkele erkenning meer. Na die klokslag sneuvelden nog tientallen militairen een heldendood."