Tand des tijds

De geschiedenis van het CDA is een relaas waarin aldoor juist niet gebeurt wat kenners, waarnemers en pundits aannamen. Een verhaal van het ongedachte, onvermoede, onvoorspelbare en onderschatte. In de CDA-historie val je van de ene verrassing in de andere en dat maakt de wederwaardigheden van een op het eerste gezicht toch wat brave, bijna een tikje saaie, nette mensenpartij soms bijna ontregelend. 0Al jaren wordt de definitieve ondergang van de partij aangekondigd, maar keert zij toch weer terug in het hart van de macht. En dan weer lijkt de partij onverslaanbaar, maar stort ineen en belandt in de oppositie. Zelden is een partij dieper gevallen dan het CDA in 2010, of hoger gestegen dan in 2002. En nu heeft de partij het op een na laagste aantal kamerzetels ooit in haar geschiedenis en lijkt niettemin in het kabinet invloedrijker en doortastender dan haar drie ploeterende coalitiepartners. Hoe kan dat? En wat kan er nog meer aan verrassingen gebeuren?