Ademzuil

De dichter Hertmans debuteerde met de ‘modernistische’ bundel Ademzuil (1984). De poëzie uit de vroegste periode, veelal vergeleken met een gesloten universum, is opgebouwd rond oppositionele begrippenparen: de ‘adem’ in Hertmans' debuutbundel kan worden gelezen als een beeld voor het efemere, het beweeglijke en de ‘zuil’ voor het statische, het onbeweeglijke.