Marcel van Hoef

Een monografie over de ontwikkeling in het werk van de schilder Marcel van Hoef met een overzicht van schilderijen uit de periode 1989 - 2015. Volgens mij probeert Van Hoef telkens precies dat moment weer te geven in zijn schilderijen waar de tijd even lijkt stil te staan en waar de werkelijkheid lijkt over te gaan in illusionisme. Het is mooi dat je je als beschouwer in zijn werk kunt verliezen, maar lastig te duiden hoe dat komt. Misschien juist omdat hij niet fotografisch realistisch werkt, maar altijd voldoende open laat voor een eigen interpretatie. Het reizen is een onderdeel van het maakproces van zijn schilderijen, maar het is niet direct zichtbaar in zijn werk in letterlijke zin. Hij maakt geen herkenbare landschappen die terug leiden naar Zuid-Franse kusten of bergen in Marokko. Het zijn onbekende artificiële plekken, niet specifiek te duiden, in zekere zin kan je ze overal tegenkomen. In de Engelse taal hebben ze daar een toepasselijk woord voor: ubiquitous, ofwel alomtegenwoordig.