De Goslar-affaire

Op 5 september 1939 voer de Goslar, een groot Duits koopvaardijschip, de Surinamerivier op. Na de bekendmaking op 10 mei 1940 dat Nederland in oorlog was met Duitsland, nam de overheid in de diverse koloniën Duitse schepen in beslag. Maar niet de Goslar. De bemanning bracht het stoomturbineschip van ruim 6000 ton tot zinken op basis van eerder ontvangen instructies uit Duitsland. Hoe kon dat gebeuren? Een publieke zondebok werd snel gevonden: de verantwoordelijke politiecommissaris Van Beek zou incompetent en onoplettend zijn en zou te kameraadschappelijk omgegaan zijn met de Duitse scheepsbemanning.0In dit boek haalt Nizaar Makdoembaks de werkelijke toedracht boven water. De Duitse zink-instructies waren bekend bij de Nederlandse overheid. De overheid stuurde alle bewindvoerders in de koloniën een waarschuwing voor het mogelijk afzinken van vijandelijke schepen. Echter, uit een recent ontdekt memo blijkt dat secretaris-generaal O.E.W. Six de Surinaamse gouverneur schrapte van de verzendlijst. Waarom?0Makdoembaks maakt duidelijk dat de Goslar-affaire onderdeel was van een geheim militair-strategisch plan: men stond moedwillig toe dat de Goslar zou zinken. De Nederlandse autoriteiten beschouwden het schip namelijk als een goedkoop verdedigingsmiddel in de haven van Paramaribo, op de plek waar de stad het meest kwetsbaar is voor overrompelingsaanvallen.