Kozijnen van krijt

Fictie kan een schuilplaats vormen. Een baai ligt in de vorm van een glimlach, er is een lijf dat als een frisse polder tussen dijken van dons slaapt. De dagen zijn open handen die ons dragen. 'Kozijnen van krijt' heeft een tedere, muzikale toon. De dreiging is echter nooit ver weg. In haar nieuwe bundel observeert Hanneke van Eijken helder, scherp en filmisch de verhoudingen tussen mens, tijd en natuur. Ze onderzoekt in hoeverre we geluk kunnen vasthouden, laten stollen in de tijd.