Van de wereld

Als er dierbaren sterven, is het verleidelijk om zelfkoesterend rond te dolen in nostalgie en droefgeestigheid. De verteller van dit boek duikt in de geschiedenis van zijn dode broer en zus, maar blijft niet staan bij het verleden. Hij gelooft juist in hun onsterfelijkheid, en wil uitzoeken in welke mate ze iets belichaamden wat nog moet komen. Ze leken allebei geneigd zich af te wenden van de wereld of zich ertegen te verzetten - en ze deden niettemin hartstochtelijk wat hun in die wereld te doen stond, zowel bijzonder als doodgewoon, pratend met iedereen maar zonder praatjes. In dit boek idealiseert Joris Note niks, hij wil inzicht, en hij zoekt dat in een levendig gesprek met de verdwenen maar aanwezige broer, en via kleurrijke herinneringen en nagelaten teksten. Dit boek brengt in de eerste plaats een glanzend mozaïek van beelden en verhalen, en een warme getuigenis van verbondenheid.