De exegese van het tegenboek

Deze studie vergelijkt een representatief aantal boeken van Harry Mulisch met "The Da Vinci Code". De overeenkomsten zijn talloos, gedetailleerd en complementair: vaak gaat het om wit-zwartsymmetrieën. Vandaar de hypothese dat hier bewust aan een geheel werd gewerkt: een Tegenbijbel waarvan "De ontdekking van de hemel" het Oude Testament zou zijn (wegens het terugnemen van de Decaloog), en "The Da Vinci Code" het Nieuwe (wegens de ontgoddelijking van Christus). Hoe die werkverdeling tussen de twee schrijvers in de praktijk gebeurd zou zijn - daarover wordt door Struelens niet gespeculeerd. Maar de hypothese staat wel toe om een groot aantal onverklaarbaarheden op te helderen, aan beide zijden. De exegese van het tegenboek levert dus een nieuwe kijk, zowel op de megabestseller van Brown als op het oeuvre van Mulisch. Deze laatste herleeft in de gedaanten uit zijn eerste werken: profeet, (anti)godsdienststichter, poppenspeler. Tenslotte blijkt hij vooral de grootmeester van de analogica: zijn oeuvre is een weergaloos web van verbanden, waarin geen enkel draadje ontbreekt.