De Tijd zal het Leren

Het was vragen om moeilijkheden toen hij besloot dwars te liggen in zijn moeders schoot, niet zomaar dwars, maar lekker lui achteruit op zijn rug. Hij verroerde zich niet van zijn plek, maar het leven eiste hem te zien. Zo'n draaloor moest uit zijn knusse hangmat worden gelicht, het mes kwam eraan te pas om hem los te peuteren. Als het aan hem had gelegen, had hij beslist de dood gekozen, maar het lot beschikte anderszins.

De dood herbergt geen geheimen. Joseph Meehan weet dat, per slot heeft hij zijn retourtje dood achter de rug. Hij verkeerde twee gesjoemelde uurtjes onder de goden, maar het leven nam hem gevangen tussen twee koperen tangen, en noemde dat vrijheid