De neoliberale strafstaat

Nooit was de kloof tussen arm en rijk zo groot in ons land. Eén Belg op de vijf kan moeilijk de eindjes aan elkaar knopen. Eén migrantenkind op de drie groeit op in armoede. Daarmee is België een van de slechtste leerlingen in de Europese klas. De werkloosheid bij migrantenjongeren zit boven de 30%, in bepaalde Brusselse wijken leunt ze zelfs tegen de 50% aan. Maar ook wie werkt, komt vaak met moeite rond. Het zijn hallucinante cijfers. Maar. Welke hete hangijzers staan er dezer dagen met stip vooraan op de politieke agenda? Van Antwerpen over Brussel tot Zonhoven? 'Criminaliteit. Veiligheid. Nultolerantie. Overlast. Hangjongeren. Voor wat hoort wat!' Lukt het niet om de echte problemen aan te pakken, dan kloppen politici steeds op diezelfde nagel van repressie, zegt Bleri Lleshi in 'De neoliberale strafstaat'. Een strafstaat gebouwd op de ruïnes van de welvaartsstaat: aan de hand van theoretisch onderzoek en praktijkervaring, toont Lleshi aan waar dertig jaar neoliberalisme ons in snel tempo naartoe voert. Als hem dat maar geen GAS-boete oplevert.