Waar een wil is, is een brein

Steeds meer filosofen betrekken bevindingen van de neurowetenschappen in hun denken. Hersenwetenschap vermengt zich met filosofie en moraal. Langzaam zien we zelfs een insijpelen in gerechtelijke overwegingen, al is het onderzoek daar niet voor bedoeld. Ook wie over vrije wil nadenkt, kan niet meer buiten de gegevens van de neurowetenschappen. Filosofen, theologen en in mindere mate psychologen hebben gedurende eeuwen over het vrijewilprobleem nagedacht. Dat behoort trouwens tot hun opdracht en kunde. Luc Crevits bekijkt dit thema als neurowetenschapper. Hij is niet geremd door de struikelblokken die eigen zijn aan de kennis van beroeps filosofen. Hij is ervan overtuigd dat neurowetenschappers moeten meespreken in de hedendaagse maatschappelijke kwesties. Anderzijds is hij er zich ook van bewust dat een eeuwenoud studieonderwerp niet in enkele decennia ten gronde neurobiologisch kan worden opgehelderd. Dit boek laat zich niet samenvatten met de quote ‘vrije wil bestaat (niet)’. De lectuur ervan levert immers geen pasklare antwoorden. Dat is ook niet mogelijk. De lezer zal na lectuur wel beschikken over een voorlopig kader dat nog aangepast en verder uitgewerkt kan worden.