Van Oldenzaal tot Ouagadougou

Links van me zat Ornella, te zwijgen en mooi te wezen. Ze zag eruit zoals Elvis graag meisjes ziet, alsof ze net van de ranch komen, met een strakke spijkerbroek aan en een geruit shirt. Met harde billen van het paardrijden. Niks geen gedonder met parapluutjes of handtasjes. Ik keerde me een beetje meer naar Ornella. Ze werkte in een café. Daar begon ze juist over te vertellen toen ik beneden gebonk hoorde.