Ο αναρχικός τραπεζίτης

"Ο Αναρχικός Τραπεζίτης" ειναι το πιο γνωστό και πολυμεταφρασμένο διήγημα του Πεσσόα, απο τα ελάχιστα κείμενα που εκδόθηκαν όσο ζούσε ο συγγραφέας, δημοσιεύτηκε το 1922 στο περιοδικό Contamporanea.

Πρόκειται για ένα διάλογο, στην ουσία μονόλογο, ενός αναρχικού, δευτερευόντος τραπεζίτη. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά διακήρυξη ιδεών του ίδιου του συγγραφέα καθώς συναντάμε όλους τους βασικούς άξονες γύρω από τους οποίους στρέφεται το έργο του: φιλοσοφική σκέψη που φτάνει στον αποκρυφισμό, ανατομία της ανθρώπινης ψυχής και κυρίως μοναδικότητα του Εγώ απέναντι στους άλλους και τον κόσμο.

Ένας τραπεζίτης που επιμένει να μας πείσει για τις αναρχικές του πεποιθήσεις, καλεί τον αναγνώστη, που δεν είναι άλλος από τον επιφυλακτικό συνομιλητή, σ' έναν πρωτότυπο διάλογο που σηματοδοτείται από την ανατροπή του κοινώς αποδεκτού, το παράλογο και το παράδοξο, την οξύνοια της σκέψης και την ειρωνεία, αυτή την αστείρευτη και μοναδική ειρωνεία του Πεσσόα.